در آستانه ی آغاز تولدم . . .

 

بیست و چهار سالگی ام را مرور می کنم

 

پر از روزهای خیلی خوب و خیلی کم روزهایی که شاید مُرده بودم !

 

و اکنون در آستانه ی آغاز بیست و پنج سالگی ام . . .

یه اردیبهشت دیگه . . .

بوی مهربانی می آید , فرشتگان سراسیمه عطر گل می پاشند

به گمانم اردیبهشت است

فصل تولد من . . .

نمی شود که در کوچه های اردیبهشت , تنها قدم زد

خودت را زود برسان . . . !